 |
| Από: www.pressinaction.gr |
«Raya» (ραγιά) αποκαλούνταν την εποχή της τουρκοκρατίας οι χριστιανοί υπήκοοι του σουλτάνου, εξ ού και το δημοτικό άσμα, που ενέπνευσε στα χρόνια πριν την Επανάσταση του ΄21 τους σκλαβωμένους Ρωμιούς («ακόμα τούτη η άνοιξη, ραγιάδες, ραγιάδες, τούτο το καλοκαίρι, Μοριά και Ρούμελη…»).
Αν και έχουν περάσει δύο και πλέον αιώνες από την εποχή εκείνη, η νοοτροπία του ραγιά, στη σύγχρονη εκδοχή του, συνεχίζει να επηρεάζει με έναν ιδιάζοντα τρόπο την κοινωνική και πολιτική συμπεριφορά του Νεοέλληνα. Με εξαίρεση κάποιες αναλαμπές, όπως αυτές του Αλβανικού Έπους και της Εθνικής Αντίστασης, δέχεται, με ιωβική καρτερία, τις ταπεινώσεις και τον εξευτελισμό του συστήματος, δηλώνοντας αυτάρεσκα «ελεύθερος πολιορκημένος».
Όντας ακόμη υπό την επιρροή του ιδεολογικού νιρβάνα του ευδαιμονισμού και της δανεικής ευημερίας, ο Νεοέλληνας αδυνατεί να αντιδράσει στους παντός είδους εξευτελισμούς που του επιφυλάσσει καθημερινά το πολιτικό σύστημα, στο όνομα της δήθεν κάθαρσης. Έτσι, η υπόθεση Βατοπεδίου, που ταλάνισε την κοινή γνώμη τα περασμένα δυο χρόνια, έκλεισε, τα αδικήματα κατέληξαν αισίως στον κάλαθο της παραγραφής, μαζί και οι πολιτικές και ποινικές ευθύνες των πολιτικών και μη προσώπων που ήταν αναμεμιγμένα στο σκάνδαλο των σκανδάλων της Μεταπολίτευσης. «Ούτε γάτα, ούτε ζημιά». Οι γνωστοί καλόγεροι του Αγίου Όρους χαίρουν, ως φαίνεται, άκρας υγείας, τα πολιτικά πρόσωπα απαλλάχθηκαν από τη «ρετσινιά της αρπαχτής» και απολαμβάνουν τον πλούτο τους, ενώ ο μέσος Έλληνας που ανέμενε, κολλημένος στην τηλεόραση, «να φτάσει το μαχαίρι στο κόκαλο»(τι φράση κι αυτή!), όχι μόνον δεν ξεσηκώνεται, αλλά «κάνει γαργάρα» ακόμη μια προσβολή, καθώς ενδομύχως συνειδητοποιεί ότι ο ραγιαδισμός του έχει αλώσει προ πολλού κάθε διάθεση για αντίσταση στην απάτη και την παρακμή.
Το σκάνδαλο της Ζήμενς βρίσκεται και πάλι στην επικαιρότητα και τα σαΐνια των δυο μεγάλων κομμάτων απεργάζονται ήδη τη νέα παραγραφή, «τοις κείνων ρήμασι πειθόμενοι», εκείνων, δηλαδή, που καλύπτουν εκ των άνω το όργιο διαφθοράς και απάτης που χαρακτηρίζει το πολιτικό σύστημα της χώρας μας. Ενόψει της διάχυτης απογοήτευσης μεταξύ των ανθρώπων του μόχθου, ο πρωθυπουργός διατείνεται πως οι υπεύθυνοι θα τιμωρηθούν, αφού προηγουμένως, σε αγαστή συνεργασία μεταξύ ΠΑΣΟΚ και Ν.Δ., βρεθούν τα κατάλληλα «εξιλαστήρια θύματα», ώστε να περιοριστεί, ει δυνατόν, το πολιτικό κόστος. Η πολυσυζητημένη τιμωρία των υπευθύνων κομματικών στελεχών και μη που «λαδώθηκαν», η οποία, υποτίθεται, ότι θα έβγαζε την πολιτική ζωή του τόπου από το βούρκο των πελατειακών σχέσεων, της αδιαφάνειας και του νεποτισμού, βρίσκεται ήδη στο δρόμο της παραγραφής, με την βοήθεια βέβαια και της ελληνικής δικαιοσύνης, η οποία, κρίνοντας από τον τρόπο με τον οποίο λειτουργεί τελευταία, μόνον ανεξάρτητη δεν είναι σε ό,τι αφορά τη λήψη αποφάσεων. Είναι, βέβαια, λάθος, να προεξοφλεί κανείς την έκβαση δικαστικών υποθέσεων, υπάρχουν, ωστόσο, ενδείξεις ότι και στην περίπτωση της Ζήμενς δεν θα υπάρξει κάθαρση. Θα θυσιαστούν κάποια πολιτικά «καμένα χαρτιά» των δύο μεγάλων κομμάτων, τα οποία, με τη βοήθεια των σαρκοβόρων των ΜΜΕ και κυρίως της τηλεόρασης, θα εξιλεώσουν το πολιτικό σύστημα στο παλκοσένικο της ελαστικής συνείδησης του ελληνικού λαού, ο οποίος, κάθε φορά που ξεσπάει κάποιο σκάνδαλο, «σέρνεται και φέρνεται» από τα ΜΜΕ, θύμα και ο ίδιος της ραγιάδικης νοοτροπίας που του καλλιεργεί χρόνια τώρα αδιαλείπτως το πολιτικό σύστημα, την οποία δύσκολα θα αποβάλει, όσο στο επίκεντρο του ενδιαφέροντος ημών των Ελλήνων είναι το αρρωστημένο μας «Εγώ» και όχι το «Εμείς», βασική προϋπόθεση για να καθαρίσουμε την «Κόπρο του Αυγεία» που εδώ και χρόνια επισώρευσε το οικονομικό και πολιτικό κατεστημένο στην κοινωνική και πολιτική ζωή της χώρας μας.