Κακά τα ψέμματα. Περισσότερη τύχη θα είχε ένας χρησμός του μαντείου των Δελφών παρά ο οποιοσδήποτε προσπαθούσε να επιχειρήσει πρόβλεψη στα πολιτικά δρώμενα της Ελλάδας...
Ειδικά μετά το αποτέλεσμα της κάλπης της προηγούμενης Κυριακής. Μιας κάλπης που έδειξε πως ο Έλληνας έκανε "χαβαλέ" σαν να μην είχε επίγνωση πως η ψήφος του είναι δύναμη...
Περισσότερο σε αποτελέσματα ευρωεκλογών παραπέμπει το μήνυμα της κάλπης παρά σε αποφασιστική ψήφο. Είναι σα να μην κατάλαβε ο κόσμος που πήγε και ψήφισε πως μπορεί και πρέπει να ανατρέψει αυτούς που καταστρέφουν το μέλλον και την ίδια του την ζωή και ύπαρξη.
Μπορεί να συνειδητοποίησε αυτό που από τον περασμένο Ιούνη είχαμε γράψει, ότι δηλαδή το ΠΑΣΟΚ δεν υπάρχει πλέον, μπορεί να τιμώρησε την ΝΔ, το έτερον δηλαδή ήμισυ και άξιο ανταγωνιστή στις κωλοτούμπες. Έστω και με καθυστέρηση 40 σχεδόν χρόνων κατάλαβε ο Έλληνας πως τα δυο αυτά κόμματα ήταν στην ουσία ένα.
Όμως οι εκλογές δεν γίνονται μόνο για να δώσει ο λαός το όποιο κάποιο μήνυμα... Οι εκλογές γίνονται για να δώσουν λύση. Για να φέρουν ανατροπές. Για να έχουν αποτέλεσμα στο σήμερα και στο αύριο των ψηφοφόρων και των παιδιών τους.
Φάνηκε πως ο λαός φοβήθηκε να φέρει την αλλαγή. Και ως ένα σημείο είναι κατανοητό. Κατανοείται αλλά δεν δικαιολογείται. Όταν επί δυο χρόνια πρωί - μεσημέρι - βράδυ τρομοκρατείται από εγχώρια και ξένα παπαγαλάκια πως έρχεται το τέλος και όταν επί δυο χρόνια βλέπει τη ζωή του να μοιάζει όλο και περισσότερο στη ζωή των παππούδων και των προπάππων του. Όταν ακόμα και για τα μέχρι χτες βασικά και δεδομένα χρειάζεται τα διπλάσια χρήματα. Όταν οι μισθοί και οι συντάξεις δεν φτάνουν ούτε για τα βασικά. Όταν η ζωή έγινε επιβίωση.
Τότε είναι που η λογική προστάζει ΑΝΑΤΡΟΠΗ και ΡΗΞΗ. Όχι μοιρολατρία και υποχώρηση. Όχι χαβαλέ και απαξίωση...
Ο Ελληνικός λαός έδειξε πως έχει ανάγκη από ένα "λεφτά υπάρχουν" νούμερο δυο για να ελπίζει στο αύριο και επίσης πως υπάρχουν αρκετοί που έχασαν την ελπίδα τους και έχουν επιστρέψει σε πρωτόγονες αντιλήψεις τύπου "βαράω και δέρνω" επειδή νομίζουν πως δεν υπάρχει άλλος δρόμος...
Ας ελπίσουμε μόνο πως οι εκλογές της 6ης του Μάη και το -μη- αποτέλεσμα τους, θα λειτουργήσουν καταλυτικά και θα δώσουν έναυσμα για σκέψη και πυγμή. Γιατί όσοι έχουμε ζήσει στην Ιταλία γνωρίζουμε τι σημαίνει φόβος, οριστική απαξίωση και παντοτινός χαβαλές στην κάλπη...
Και για να καταλήξουμε στο δια ταύτα και να δικαιολογήσουμε τον τίτλο της ανάρτησης: Τα δυο πρώην "μεγάλα" κόμματα μπροστά στην προοπτική που δε μπορεί πλέον να κρυφτεί και να φτιασιδωθεί, ότι δηλαδή τελείωσαν και έσβησαν από το χάρτη έτσι και ψηφίσουν έστω και μισό αντιλαϊκό νόμο, και με τον Παπαδήμο να έχει ήδη αποκαλύψει τα μέτρα του Ιούνη, δεν έχουν κανένα απολύτως λόγο να θέλουν να κυβερνήσουν τώρα.
Θέλουν να γίνουν οι εκλογές όσο το δυνατόν αργότερα ελπίζοντας πως ο χρόνος και η προπαγάνδα θα λειτουργήσει υπέρ τους.
Θα κάνουν λοιπόν στη πάντα αφήνοντας μια τεχνοκρατική -Παπαδήμος 2- αλά Ιταλικά κυβέρνηση να ψηφίσει τον Αρμαγεδώνα που έρχεται με την οικονομική λαίλαπα που έχουν υπογράψει και θα επιστρέψουν σαν "σωτήρες" από τη ναφθαλίνη να μας "ξανασώσουν" όπως με επιτυχία κάνουν τόσα χρόνια τώρα...
Ελπίζοντας πως στο ενδιάμεσο και οι άλλες χώρες που βρίσκονται στη μνημονιακή γκιλοτίνα θα έχουν επιτύχει έστω μικρές φιλολαϊκές μετατροπές στο θανατηφόρο τροικανό τροπάρι ώστε να δείξουν νέες χάντρες και καθρεφτάκια στους ιθαγενείς και ευελπιστώντας σε ψηφαλάκια.
Ελπίζοντας πως εντωμεταξύ θα έχει γίνει αλλού η καταστροφή και πως εδώ θα αλλάξει η συνταγή για να μην επιφέρει ίδια αποτελέσματα.
Ελπίζοντας πως τα ελικόπτερα που ήδη ζεσταίνουν μηχανές, θα σηκωθούν με άλλους επιβάτες και όχι την αφεντιά τους...
Ή αν γνωρίζουν από τώρα κάτι που όλοι εμείς αγνοούμε και/ή μας αποκρύπτουν και για αυτό την κάνουν με ελαφρά προς την έξοδο.
Τη Δευτέρα η μοναδική πιθανότητα να δούμε οικουμενική κυβέρνηση ή κυβέρνηση "σωτηρίας" ή όπως αλλιώς θα την ονομάσουν, είναι να έχουμε ξυπνήσει με εθνικό νόμισμα.
Αν γυρίσουμε στην δραχμή ή αν μας βγάλουν από την ευρωζώνη. Τότε θα μπορούν και οι οπορτουνιστές να βρουν το άλλοθι που γυρεύουν για να πιάσουν τη κυβερνητική καρέκλα χωρίς το φόβο να απογειωθούν τα ελικόπτερα μεταφέροντάς τους...
Καλό Ιούνη λοιπόν και στη κάλπη δυνατά, ανατρεπτικά, αποφασιστικά και κόκκινα!