 |
| Από: www.iskra.gr |
Σε λίγες ώρες θα γνωρίζουμε την τύχη των εξαμηνιαίων εντόκων γραμματίων που θα εκδώσει το ελληνικό δημόσιο, αν και όλα τα δεδομένα καταδεικνύουν ότι το επιτόκιό τους θα διαμορφωθεί πάνω από το 5% και, ίσως, αρκετά έως πολύ παραπάνω!
Το επιτόκιο αυτό για εξάμηνο δανεισμό μιας χώρας, ιδιαίτερα της ευρωζώνης, είναι επιτόκιο ουσιαστικής και τυπικής χρεοκοπίας.
Ανεξάρτητα, όμως, από το ύψος των επιτοκίων της σημερινής έκδοσης των εντόκων γραμματίων, η χρεοκοπία της Ελλάδας είναι όχι απλώς πιθανή αλλά σχεδόν βεβαία και επικείμενη.Ο Γ. Παπανδρέου οδηγεί τη χώρα με μαθηματική ακρίβεια και στην τυπική πτώχευση και μάλιστα με τους χειρότερους δυνατούς όρους.
Διότι μιλάμε για μια πτώχευση που θα ελέγχουν και θα κατευθύνουν τρόικα και χρηματιστικό κεφάλαιο, επιβάλλοντας στη χώρα μια δουλεία και λεηλασία δεκαετιών.
Η κυβέρνηση Γ. Παπανδρέου προσέδεσε τη χώρα στο νεοαποικιακό ζυγό της τρόικας και στη μνημονιακή οικονομική και κοινωνική ερήμωση για να αποσοβήσει, υποτίθεται, τη χρεοκοπία.Υπέβαλλε σε ουσιαστική χρεοκοπία τον ελληνικό λαό για να αποφύγει την τυπική χρεοκοπία της οικονομίας, προκειμένου να αποπληρώνονται κανονικά οι πιστωτές μας, με τους ληστρικούς όρους που έχουν επιβάλλει.Τώρα, με την κυβέρνηση Γ. Παπανδρέου οδεύουμε σε μια κατάσταση όπου θα έχουμε και τρόικα και μνημόνιο και ελεγχόμενη από τους δανειστές μας πτώχευση, ως μια νέα φάση ακόμα χειρότερης λεηλασίας χωρίς μέλλον!!!
Την ίδια ώρα στη δεινή αυτή θέση δεν βρίσκεται μόνο η Ελλάδα αλλά και συνολικότερα η περιφέρεια της ευρωζώνης.
Το ευρώ τώρα αποδεικνύεται ως μηχανισμός επίτασης των ανισοτήτων και των ανισορροπιών, άρα μηχανισμός διάλυσης και αποσύνθεσης.
Μετά την Ελλάδα, ακολούθησε η Ιρλανδία τον καταστροφικό δρόμο της τρόικα. Τις επόμενες εβδομάδες ή και μέρες τη σκυτάλη παίρνει η Πορτογαλία, ενώ ακολουθούν Ισπανία, Βέλγιο, Ιταλία...
Συνταγή επαναφοράς δεν υπάρχει ούτε αυτή μπορεί να είναι το ευρωομόλογο σε όποια παραλλαγή του.
Η διέξοδος για τη χώρα είναι η άμεση απεμπλοκή από τρόικα και μνημόνιο και η επαναδιαπραγμάτευση του χρέους υπό την εναλλακτική προοπτική της προσωρινής ή οριστικής διακοπής αποπληρωμής του χρέους.
Αυτή η ριζοσπαστική επιλογή δεν είναι φυσικά εύκολη ούτε συνιστά δρόμο ανθόσπαρτο αλλά είναι, παρά τις δυσκολίες του, δρόμος ελπιδοφόρος που μπορεί να ανοίξει προοπτική για τη χώρα μας και το λαό και όχι για τους δανειστές της, το χρηματιστικό κεφάλαιο.
Μια ελπιδοφόρα εναλλακτική προοπτική για τη χώρα χρειάζεται συμπαραταγμένη την αριστερά και τον ελληνικό λαό ενωμένο στους δρόμους.
Σήμερα η συμπαράταξη όλων των αριστερών δυνάμεων από το ΚΚΕ και το ΣΥΡΙΖΑ, έως την ΑΝΤΑΡΣΥΑ και τις άλλες δυνάμεις της μη κοινοβουλευτικής Αριστεράς και της ριζοσπαστικής Οικολογίας είναι όρος πια εθνικής και κοινωνικής επιβίωσης.
Σε αυτές τις στιγμές όλες οι ηγεσίες της Αριστεράς, πέρα από διαφορές, οφείλουν να αναλάβουν τις ευθύνες τους, γιατί σε διαφορετική περίπτωση θα είναι υπόλογες απέναντι στην ιστορία αλλά και στους ιστορικούς αγώνες και στις ιστορικές θυσίες χιλιάδων και χιλιάδων αγωνιστών του αριστερού και κομμουνιστικού κινήματος!