Κυριακή, 10 Απριλίου 2016

Χτύπα, χτύπα σαν χρυσαυγίτης

Ιστορικά γνωρίζουμε πως νικιέται ο φασισμός - Ο δρόμος είναι δύσκολος αλλά είναι μονόδρομος
hrisavgitis1
Φτάσαμε στο σημείο που οι χρυσαυγίτες βγήκαν στο δρόμο και διαδηλώνουν για το προσφυγικό. Πλησιάζουμε και στα πογκρόμ, τις επιθέσεις και τα μαχαιρώματα.
Παραμένει ενεργή και η αφελής αντίληψη ότι τάχα ο φασισμός θα τσακιστεί στα δικαστήρια ή στους περιοριστικούς όρους. Ότι δήθεν τον φασισμό θα τον νικήσει το «δημοκρατικό τόξο».

Κανείς δεν θα διαφωνήσει ότι πρέπει οι εγκληματίες να τιμωρηθούν. Αλλά γνωρίζουμε ότι αυτό δεν είναι αρκετό για να ξεριζώσει το φασιστόδεντρο που έχει πια ριζώσει βαθιά.

hrisavgitis2

Στην πραγματικότητα οι φασίστες δεν κάνουν τίποτα διαφορετικό από αυτό που συντεταγμένα κάνει ολόκληρη η Ε.Ε. Μιλάει για ισλαμοποίηση λίγο πιο χοντροκομμένα από ότι το Charlie Hebdo ή άλλα σοβαρά ευρωπαϊκά και ελληνικά έντυπα.

Βαφτίζει τους πρόσφυγες λαθραίους και εισβολείς με παρόμοιο τρόπο με αυτόν που κυβερνήσεις και πολιτικοί συμπεριφέρονται στήνοντας φράχτες, βγάζοντας στους δρόμους τους στρατούς τους, καλλιεργώντας φόβο και μίσος για αυτούς.

Μιλάει για καθαρότητα του αίματος με αντίστοιχο τρόπο με αυτόν που ολόκληρη η Ε.Ε. υπεροπτικά υπερηφανεύεται για τον πολιτισμό της.

Θεωρεί τους πρόσφυγες υπανθρώπους τη στιγμή που ολόκληρη η ΕΕ τους μεταχειρίζεται ως σκλάβους.

Πως, λοιπόν, θα περιμέναμε κάτι διαφορετικό από τη στιγμή που όλο το σύστημα επιθυμεί, προγραμματίζει και κάνει αυτό που θα έκαναν και οι φασίστες; Είναι εξάλλου δεδηλωμένη ποικιλοτρόπως η επιθυμία του συστήματος για μια σοβαρή Χρυσή Αυγή.

Ούτε η συνεργασία ΧΑ – ΜΑΤ πρέπει να αποτελεί πια είδηση. Πάντα οι χρυσαυγίτικες επιθέσεις γίνονταν σε συνεργασία ή με την ανοχή της αστυνομίας.

Έτσι χτυπούν οι χρυσαυγίτες χρόνια τώρα. Όποιος περίμενε ότι αυτό θα άλλαζε με τον ερχομό του ΣΥΡΙΖΑ στην κυβέρνηση μάλλον δεν κατανοεί πως λειτουργεί το παρακράτος.

hrisavgitis3

Και πως θα γλιτώσουμε από τους φασίστες;

Ιστορικά γνωρίζουμε πως νικιέται ο φασισμός. Μπήγεις στην καρδιά του κτήνους μια κόκκινη σημαία με ένα σφυροδρέπανο. Μέχρι τότε πολλαπλασιάζεις την αλληλεγγύη, δημιουργείς παντού εστίες διεθνισμού και ταξικής αλληλεγγύης. Δεν αφήνεις χώρο να φυτρώσουν και να αναπτυχθούν φασιστικές αντιλήψεις και ναζιστικές πρακτικές.

Ο δρόμος είναι δύσκολος αλλά είναι μονόδρομος.

Αντανάκλαση: atexnos

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Πείτε μας τη γνώμη σας